Maandagavond 1 april 2019

De wind is prominent aanwezig, die avond op Breezanddijk. Echt ver doorvergroten zit er niet in, maar 300x met mijn nieuwe 6mm Televue Radian gaat net, en dat is mooi.
Samen met Roeland nemen we eerst de Eskimonevel op de korrel ofwel NGC2392. Die ziet er al heel mooi uit maar toch kan ik het niet laten mijn Barlow ervoor te zetten, wat 600x vergroting oplevert. De Eskimo wappert door het beeld dat het een lieve lust is maar ondanks dat meen ik toch wat structuur te zien. Het doet me een beetje denk aan die psychedelische figuren die vroeger over het TV-scherm liepen tussen STER-spots door.
Roeland maakt het nog bonter, hij weet een vergroting van 782x uit zijn Dob te persen. Daar laat de wapperende planetaire nevel zelfs nog wat meer structuur zien. Zonder filter zie je duidelijk een heldere kern (de centrale ster?) maar met OIII-filter zie ik een holte binnen de heldere binnenhalo, en een zwakkere buitenhalo. Magnification rules 🙂

Dan doe ik een poging Koposov 2 te vinden, een bolhoop in Gemini die skyfan zou hebben gezien. Helaas staat hij niet in Skysafari – tenminste, dat denk ik want achteraf blijkt hij er gewoon wel in te staan. Waarschijnlijk heb ik bij het zoeken de naam verkeerd gespeld als Kosopov ofzo. Helaas word ik van Russische namen enigszins lysdectisch, net als bij Matsukov. Wel heb ik een ster die in de buurt staat, maar voor de starhop schiet het niet op. Op de aangegeven plaats vind ik dan ook niets, en daarom ga ik wat zoeken in de directe omgeving. Dat levert op een gegeven moment een kogelronde, goed zichtbare vlek op. Even denk ik dat ik beet heb en grijp naar mijn potlood om hem tafereel te schetsen. Helaas is het object ondertussen alweer uit beeld gewapperd, en ik probeer hem terug te zoeken. Dat lukt helaas niet, dus ik heb een schets gemaakt met wat ik me nog herinner van het omliggende sterpatroon. Vervolgens stuit ik wel op precies nog zo’n kogelronde vlek, in een heel ander patroon van veldsterren. Gelukkig heb ik mijn potlood nu bij de hand dus belandt deze wel met volledig asterisme op papier.
Bizar. Je hebt een object in gedachten en je vindt het niet, en dan vind je twee objecten waarvan je niet weet wat het zijn.


Achteraf ben ik natuurlijk gaan zoeken in Skysafari, Aladin en andere plaatsen maar het is me niet gelukt om de asterismes en de objecten terug te vinden. Gezien het feit dat het op andere plaatsen ligt en de discussie in dit topic van skyfan, ben ik er wel zeker van dat het niet Koposov 2 kan zijn. Waarschijnlijk zijn het elliptische achtergrondgalaxies, of misschien reflecties in het oculair, of nog andere artefacten zoals een te grote fantasie van de waarnemer. Die sterpatronen zijn in elk geval wel echt.
Nu weet ik dat je astrofoto’s kunt laten annoteren in Astrobin, maar om me daar aan te melden en deze schetsen te uploaden lijkt me niet helemaal gepast.

Daarom een vraag aan degenen die er zin in hebben: kunnen jullie deze objecten plaatsen?

Ze staan ergens in de buurt van Koposov 2, grofweg tussen φ Gem en ω1/ω2 Cnc. Het object kan dus ook net over de grens in Cancer staan. Of misschien ben ik wel zover afgedwaald dat ik ergens in Lynx ben beland, wie zal het zeggen?

Voor het gemak volgen hier nog een keer de schetsen, maar dan met het noorden boven.


Verder hebben Roeland en ik ons nog uitstekend vermaakt mete een aantal andere objecten. Object van de Maand M64 is een van mijn favoriete stelsels omdat het beroemde detail, de zwarte band, zo makkelijk is te zien. Alsof iemand een spiraal heeft getekend, beginnend met een dikke witte stip in het midden, dan abrubt overgeschakeld naar zwart en vervolgens grijs. En het ding is groot, zeker bij 300x. Wellicht ten overvloede, maar die Radian bevalt me prima.
Maar dan ben ik nog M3 vergeten, want die heb ik eerst nog bezocht. En die bolhoop is echt indrukwekkend mooi in de Radian. In de Omegon Cronus ook trouwens (225x), maar de Radian vergroot meer (300x). Alleen M3 is de rit naar de Afsluitdijk al waard, de wind ten spijt.

Terug naar galaxies, M81 en M82 zijn snel gevonden en vooral M82 is imposant op hoge vergroting, met zijn onregelmatige vorm. In de Radian lijkt hij wel op een haai, van onderaf gezien met een opengesperde bek. Of eigenlijk twee opengesperde bekken. Iets wat in de oceaan onder het ijs van Europa of Enceladus zou kunnen zwemmen. Bij de staart van de Beer zoek ik M51 op. Het is zeker waar dat hogere vergroting meer detail laat zien bij vage objecten want ik kan de spiraalarmen nu goed zien. Nice!
M101 is zijn starhop niet waard maar wat zuidelijker geniet ik tenslotte nog even van het Leo-triplet: M65, M66 en NGC3628. Ik ben te moe en te lui om de atlas of Skysafari er nog bij te pakken dus ik zoek ze uit mijn hoofd op. Dat lukt nog ook, als ik de omgekeerde F vind in de knie van de achterpoot van de Leeuw. Die laatste zin zal ik overigens niet in het openbaar uitspreken want dan komt er een busje. Visueel vind ik de NGC eigenlijk nog de interessantste van de drie, maar ik val nu eenmaal op edge-ons. Wat niet wegneemt dat de twee 65+ers er ook mogen wezen.

Ondertussen heb ik het ijskoud, dankzij de wind, en ik verlang naar mijn warme auto (aangezien mijn warme bed nog 1.5 uur weg is). Het is alweer half een en de volgende dag is het weer gewoon werken. Roeland is het ermee eens en we zetten er een punt achter. Kort maar krachtig, het is een mooie sessie geweest.