Drie mooie waarneemnachten gehad, één thuis in Leiden en twee in het Dijkgatsbos. De waarnemingen van Sirius B, NGC2022 en de Leo I-groep heb ik al genoemd in desbetreffende topics.
Een andere waarneming die ik wel het noemen waard vind is die van M101. Nou ja, niet het stelsel zelf, want daarvan zie ik niet meer dan de kern. Maar terwijl ik die opzoek om te proberen er meer van te zien, herinner ik me een hoofdstuk uit het boek “Cosmic Challenge” van Harrington, genaamd “Dissecting M101”. Dit hoofdstuk gaat over het waarnemen van tien HII-gebieden in het stelsel. Omdat ik eerder al eens onverwacht de heldere NGC604 in M33 had gezien, probeer ik het hier ook eens, dat kan nooit kwaad. Ik begin bij NGC5450. Tot mijn verbazing zie ik duidelijk een neveligheid, langwerpig en gebogen. Het blijken achteraf twee nevels te zijn, NGC5450 en NGC5447. En dan hebben we het over nevels zoals de Orionnevel maar dan in een andere sterrenstelsel. En een maatje groter.
Aangemoedigd door dit onverwachte succes ga ik verder en vind met niet heel veel moeite nog vijf stelsels: NGC5458, NGC5455, NGC5461, NGC5462 en NGC5371. Zie screenshot hieronder.
Blijven NGC5449, 5451 en 5453 nog over voor een volgende keer bij nog betere transparantie, want die wilden deze keer nog niet.

Leuk, zo is M101 wat mij betreft toch een interessant object geworden 🙂

Screenshot van M101 plus HII-gebieden uit Skysafari, 180° geroteerd zoals in het oculair.